آیا ارتودنسی به رفع مشکل انکیلوز دندان کمک می‌کند؟

آیا-انکیلوز-دندان-(جوش-نخوردن-دندان-به-فک)-با-ارتودنسی-درمان-می‌شود؟

انکیلوز دندان در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مشاهده می‌شود. هر دو دندان دائمی و نوزادی می‌توانند به صورت انکیلوز باشند. این وضعیت نادر دندان با یک جوش غیرمعمول (انکیلوز) دندان به استخوان همراه است. بنابراین دندان فک جوش به استخوان متصل می‌شود و نمی‌تواند بیرون بیاید. درمان نکردن انکیلوز دندان‌ها می‌تواند منجر به بروز مشکلات ارتودنسی بیشتری مانند شلوغی دندان‌ها یا رشد نامناسب فک‌ها شود.

در حالی که نام این شرایط ممکن است ترسناک باشد، خبر خوب این است که مشکل انکیلوز دندان قابل درمان است. در ادامهٔ مطلب در خصوص انکیلوز دندان، علل به وجود آمدن آن و این که برای درمان آن چه باید بکنید توضیحاتی داده شده است.

انکیلوز دندان خطر جدی برای زندگی نیست، اما می‌تواند مشکلات جدی برای دندان را ایجاد کند. هنگامی که دندان کودک به صورت دندان فک جوش در می‌آید، دندان دائمی نمی‌تواند بیرون بیاید و دندان موقت را کنار بزند. در نتیجه، دندان فک جوش روی دندان‌های دیگر فشار می‌آورد، منجر به شلوغی و نامرتب شدن دندان‌ها می‌شود.

اگر یک دندان دائمی انکیلوز شده باشد، ممکن است در موقعیت غیر طبیعی قرار گیرد که باعث درد، فشار یا مشکل در جویدن شود. موقعیت دندان فک جوش می‌تواند منجر به سایش بیش از حد بر روی دندان‌های دیگر و نامرتبی دندان‌ها شود.

پزشک با انجام روش مناسب ارتودنسی می‌تواند این مشکل کودک شما را درمان کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن‌های ما  تماس حاصل فرمایید.

انکیلوز دندان چیست؟


در انکیلوز دندان علائم دندان فک جوش، نوعی ناهنجاری نادر دندان بروز می‌کند. برای دانستن اینکه انکیلوز دندان دقیقاً چه مشکلی است، ابتدا باید در مورد قسمت‌هایی از یک دندان سالم و طبیعی اطلاعاتی داشته باشید:

  • ریشه: ریشه مانند یک یا دو شاخه طولانی شکل از پایین دندان گسترش می‌یابد و قسمتی است که دندان را در جای خود حفظ می‌کند.
  • لثه: این بافت نرم دندان‌های شما را احاطه کرده و وقتی به دهان نگاه می‌کنید، ظاهری صورتی رنگ دارد.
  • رباط پریودنتال: بافت رباط پریودنتال بین لثه و دندان قرار دارد. رباط پریودنتال از فیبرهایی ساخته شده است که مانند یک رشته کار می‌کنند تا دندان شما را در موقعیت خود نگه دارند.
  • استخوان فک: استخوان فک قسمت سخت از جمجمه شما است که در زیر بافت لثه قرار دارد. استخوان فک قسمتی است که به فک قدرت می‌دهد.

در انکیلوز دندان، یک پل استخوانی یا بخشی از دندان به عنوان سیمان بین ریشه و استخوان شما، از طریق بافت لثه و رباط پریودنتال رشد می‌کند.

در حالی که هر دو دندان هاینوزادی و دندانهای دائمی می‌توانند دندانهای فک جوش باشند، این مشکل بیشتر از دندان‌های نوزادی است. در نتیجه، احتمال بیشتری دارد که انکیلوز دندان در کودکان بیشتر تشخیص داده شود.

علل بروز انکیلوز دندان


انکیلوز دندان با تعدادی از عوامل ایجاد کننده همراه است. برخی از علل شایع و رایج بروز انکیلوز دندان عبارتند از:

  • التهاب یا عفونت ریشه دندان و استخوان فک. این وضعیت اغلب با بیماری لثه و آسیب مستقیم به دندان همراه است.
  • مشکل همراه با متابولیسم طبیعی استخوان همچنین یکی از علل اصلی بروز انکیلوز دندان است.
  • گرایش‌های مادرزادی و عوامل ارثی نقش بسیار مهمی در بروز انکیلوز دندان ایفا می‌کنند.
  • هر گونه مشکل ساختاری در حفره دهان، مانند فشار زبان یا شکاف بین غشاهایی که اطراف دندان هستند، همچنین می‌توانند منجر به ایجاد این وضعیت شوند.

در حالیکه انکیلوز دندان ممکن است در کودکان بیشتر ظاهر شود، این بیماری می‌تواند افراد را در هر سنی، به ویژه بزرگسالانی که در معرض ضربه و آسیب قرار دارند، تحت تأثیر قرار دهد.

چگونگی تشخیص دندان‌های فک جوش


چگونگی-تشخیص-دندان‌های-فک-جوش

به طور معمول، دندانپزشکان در معاینه منظم علائم انکیلوز دندان را متوجه می‌شوند. فقط نگاه کردن به موقعیت دندان می‌تواند به یک دندانپزشک بگوید که دندان‌ها احتمالاً آنکیلوز می‌شوند. ضربه زدن به دندان‌ها با ابزار دندانپزشکی می‌تواند به تأیید سوء ظن‌ها کمک کند.

از اشعه ایکس می‌توان برای ارزیابی شدت مشکل و مشاهدهٔ این که چگونه دندان‌های دیگر تحت تأثیر دندان فک جوش قرار می‌گیرند، استفاده کرد.

چگونه مشکل انکیلوز دندان درمان می‌شود؟


اگر دندان‌های دائمی دچار انکیلوز دندان شده‌اند، دندانپزشک شما احتمالاً به سادگی بر مشکل شما نظارت می‌کند و صبر می‌کند تا ببینید آیا مشکلی در طول زمان برای شمابهوجود می‌آید یا خیر. بسته به شدت مشکل و محل انکیلوز دندان دائمی، هیچ درمانی ممکن است مورد نیاز نباشد.

برای دندانهای نوزادی که دچار انکیلوز دندان شده‌اند، درمان برای تضمین رشد دندان ضروری است.

آیا ارتودنسی به رفع مشکل انکیلوز دندان کمک می‌کند؟


آیا-ارتودنسی-به-رفع-مشکل-انکیلوز-دندان-کمک-می‌کند

انجام درمان ارتودنسی متداول برای دندان فک جوش امکان پذیر نیست. با این حال، گزینه‌های درمان شامل کشیدن دندان همراه با انجام چند روش پس از آن بسته به مورد مشاهده شده، امکان پذیر است.

  • در صورت نیاز، اولین ایمپلنت مجدد در یک موقعیت مطلوب با استئوتومی بخش دنتوالوئولار قابل انجام است.
  • دومین راه، بسته شدن فضای ارتودنسی با جایگزینی است. اگر رشد بیمار کامل شده است، قرار دادن یک ایمپلنت یکپارچه یا جایگزینی پروتز، دو گزینه دیگر درمانی هستند.
  • استئوژنسیز دیستراکشن نیز یک درمان جدید است که تلاش می‌کند دندان فک جوش شده را به سطح اکلوژال برساند. رشد بیمار در این مورد به علت خطر عود عمودی جای نگرانی خاصی دارد.
  • روش‌های دیگر شامل جراحی لاکسیشن، کورتیکوتومی یا اوستکتومی است. لاکسیشن شکستگی مکانیکی آنکیلوز بدون آسیب رساندن به عروق مواد مغذی در انتهای آن است. این عمل جراحی را می‌توان با محکم گرفتن دندان با استفاده از فورسپس های مناسب و چرخاندن آهستهٔ آن در جهات بوکولینگوال و مسیودیستال انجام داد. پس از فرایند اصلاح، پیوند رباط پریودنتال بازسازی می‌شود تا به بیرون آمدن دندان کمک کند. با استفاده از نیروی ارتودنسی پس از لاکسیشن، از آنجایی که در حضور استخوان آلوئولار یک دندان عملکردی را فراهم می‌کند.
  • کورتیکوتومی یک روش جراحی است که در طی آن از یک استئوتومی بخشی کوچک برای جابجایی هر دو دندان انکیلوز و استخوان آلوئولار مجاور آن استفاده می‌شود.
  • اوستکتومی موضعی استخوان متصل و جوش خورده، روشی است که در آن بافت استخوانی که تحت تأثیر قرار گرفته است، بیرون کشیده می‌شود. این روش تنها در صورتی که انکیلوز دندان در ناحیه کرستال باشد، عمل می‌کند زیرا در جاهای دیگر عمل جراحی به راحتی قابل دسترس و انجام نیست.
  • دندان‌های فک جوش، که می‌توانند در طول درمان ارتودنسی انکوریج شوند، نباید کشیده شوند. با این حال، این دندان‌ها نباید علت مال اکلوژن باشند و نباید دوره درمان را تحت تأثیر قرار دهند.
  • پذیرفته ترین روش درمان دندان‌های انکیلوز بیرون کشیدن آن‌ها از طریق عمل جراحی آنها است که ممکن است با آسیب دیدن به استخوان آلوئول، به ویژه در صورت وجود کام دهانی نازک ماگزیلاری همراه باشد. با این وجود ممکن است این روش منجر به ناهنجاری‌های زیبایی لبهٔ استخوانی شود و ممکن است در درمان پروتز دخالت کند.
  • درمان جایگزین برای کشیدن دندان‌های فک جوش که همراه با تلاش برای حفظ استخوان آلوئولار اطراف صورت می‌گیرد و مانع از اینفرا پوزیشنینگ می‌شود، دکورونیشن نام دارد.
  • این شامل افزایش ارتفاع فلپ موکوپری اوستیل لثه، برداشتن ساب کرستال تاج دندان است به طوریکه ریشه در آلوئولوس باقی می‌ماند تا با استخوان جایگزین گردد.
  • پس از برداشتن کامل تاج روت کانال موجود برای جلوگیری از واکنش بدن به جسم خارجی برداشته می‌شود. کانال کاملاً با محلول سالین شسته می‌شود و عمداً جهت ایجاد بازجذب جایگزین اضافی از جنبه داخلی چر از خون باقی می‌ماند و موجب حفظ بازجذب جایگزین خارجی بدون وقفه می‌گردد.
  • فلپ موکوپری اوستال بر روی محل ریشهٔ دکرونه شده بخیه زده می‌شود و تا زمانی که به تدریج جزب شود، باقی می‌ماند. انکیلوز دندان چه دائمی و چه موقت باشد، زمان شروع، زمان تشخیص و محل دندان آسیب دیده، عواملی هستند که دوره درمان را تعیین می‌کنند.
  • اگر دندان انکیلوز دائمی نیست و جایگزینی دارد، درمان مطلوب کشیدن سریع آن و جایگذاری یک نگهدارندهٔ فضا در صورت لزوم است.
  • اگر دندان انکیلوز دائمی نیست و جایگزینی ندارد، بسته به شروع مشکل، دو گزینه درمانی قابل انجام است. اگر شروع زودرس با احتمال ابتلا به این بیماری باشد، درمان شامل کشیدن دندان و نگهداری فضا است.
  • اگر شروع دندان انکیلوز دیر باشد، ممکن است تماس‌های پروگزیمال و اکلوزال در زمان بلوغ ایجاد شود.
  • اگر دندان انکیلوز دندان دائمی است و شروع زودهنگام است، دندان باید لاکسیتد (جابجا) شود.
  • اگر کار نمی‌کند، باید کشیده شود. نباید به آن اجازهٔ مخفی شدن داد.
  • اگر شروع دندان انکیلوز دیر باشد، دندان دائمی باید لاکسیتد شود.
  • اگر تلاش ناموفق باشد و دندان “مخفی نمی‌شود” ممکن است در زمان بلوغ ایجاد شود.
  • دندان فک جوش شده‌ای که عمیقاً مخفی شده است، موقت یا دائمی، نباید کشیده شود، مگر اینکه خطر عفونت یا ایجاد مشکل برای اکلوژن وجود داشته باشد.
  • یک روش درمان دیگر، پیوند دندان در حال رشد است، معمولاً پیشآسیای دوم پایین، برای جایگزینی دندان نیش فک بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • زمان کشیدن ریشه و پیوند آن باید با دقت برنامه ریزی شود. وقتی که قبل از تاریخ پیوند، دندان نیش کشیده می‌شود، این کار باید در اسرع وقت انجام شود مگر آنکه فضا مورد نیاز باشد.
  • پس از آن، تولید فضا باید قبل از پیوند انجام شود. سپس، دندان اهدا کننده برای بازتولید ویژگی‌های مورفولوژیکی دندان طبیعی تغییر شکل داده می‌شود. دندان اهداکننده باید در محل پیرنده قبلاً آزمایش شده و تناسب آن با بافت‌های لثه اطراف ارزیابی شده باشد، زیرا پنجاه درصد موفقیت پیوند بستگی به آن دارد.
  • پیوند باید کمی زیر صفحهٔ اکلوزال با بخیه قرار گیرد، و باید ظرف مدت یک هفته برداشته شود.
  • سپس، سیم کامپوزیت انعطاف پذیر و تثبیت شده را می‌توان برای اتصال دندان نیش مصنوعی پیوند شده با دندان‌های مجاور نصب کرد.
  • برای انجام حرکات خاص از اسپلینت فیزیولوژیکی دندان استفاده می‌شود تا بتوان آن را به اندازه کافی برای تسهیل بهبود پالپال و پریودنتال و به حداقل رساندن عواقب احتمالی ناشی از آن، به کار برد.
  • آنتی بیوتیک های پروفیلاکتیک قبل از عمل و برای یک هفته بعد از عمل جراحی، باید تجویز شوند.
به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

Leave a Reply

Required fields are marked*