آیا کجی فک بالا و پایین (مال اوکلوژن) با ارتودنسی درمان شدنی است؟

مال-اوکلوژن

مال اوکلوژن به معنی کج بودن سطح دندان‌های بالا و پایین است. این عارضه یک انحراف جفت‌شدگی دندان‌ها روی هم می‌باشد به طوری که دندان‌های بالایی روی دندان‌های پایینی جفت نمی‌شوند. افرادی که فک‌های بالا و پایین آنها جفت است، بایت عالی دارند و بیرون‌زدگی دندان‌های مولار یا آسیای بالایی آنها در حفره دندان‌های آسیای پایینی قرار می‌گیرد؛ بنابراین دندان‌های بالا و پایین با هم در تماس بوده و این به خوب جویدن غذا کمک می‌کند. به هر حال، بیشتر افراد از کج بودن فک بالا و پایین که ممکن است شدت آن از خفیف تا شدید باشد رنج می‌برند.

ارتودنسی به بهبود مال اوکلوژن کمک می‌کند و اگر شما احساس می‌کنید که بایت شما خوب نیست و دندان‌های شما نامرتب و شلوغ است با یک متخصص ارتودنسی مشورت کرده و تحت درمان قرار گیرید تا وضعیت دندان‌های شما اصلاح شود.

در موارد اورژانسی مانند شرایطی که در زیر توضیح داده شده است باید به پزشک مراجعه کنید:

  • بلافاصله پس از بروز اتفاقات اورژانسی مانند افتادن دندان یا شکستن تجهیزات ارتودنسی به دندان پزشک یا متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا بتوانید دهان خود را باز و بسته کنید.
  • اگر مصرف مسکن‌های بدون نیاز به نسخه پزشک به تسکین درد کمک نکرد یا اگر باندها و براکت ها شل شدند، سیم‌ها خراب شدند یا به اندازه‌ای بلند بودند که باعث آزار داخل گونه‌های شما می‌شوند باید به دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی مراجعه کنید.
  • کودکان خود را از سنین پایین نزد دندان پزشک ببرید تا هم به آنها در آشنا شدن با دندان پزشک کمک کنید و هم مشکلات و مال اوکلوژن را در مراحل اولیه بررسی کنید. به این منظور به طور منظم (سالی دو مرتبه) به پزشک مراجعه کنید.

اگر کودک شما مشکل انحراف فک یا مال اوکلوژن دارد، پزشک می‌تواند بهترین روش‌های ارتودنسی را برای رفع این مشکل به شما ارائه کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن‌های ما تماس حاصل فرمایید.

طبقه‌بندی ناهنجاری‌های فک بالا و پایین


دندانپزشکان ناهنجاری‌های فک بالا و پایین را نسب به موقعیت اولین دندان آسیای بالا دسته‌بندی می‌کنند. برای داشتن فکی که به خوبی جفت شود، نوک اولین دندان آسیای بالایی باید در حفره اولین دندان آسیای پایینی قرار گیرد. بقیه دندان‌ها باید در خط جفت‌شدگی قرار گیرند. هر گونه تغییری در خط جفت‌شدگی فک‌ها به سه دسته تقسیم می‌شود.

 دسته ۱- انحراف فک (نئوتروکلوژن)

این شایع‌ترین نوع انحراف فک است که در آن دندان‌های بالا از دندان‌های پایینی جلوتر قرار می‌گیرند. در این نوع انحراف فک، بایت نرمال است. نوک اولین دندان آسیای بالا در حفره اولین دندان آسیای پایین قرار می‌گیرد. به هر حال، ممکن است فاصله بین دندانی، شلوغی دندان‌ها، دندان‌های بیشتر یا کمتر نیز وجود داشته باشد.

دسته ۲ – انحراف فک (دیستوکلوژن)

به این انحراف فک، ریتروگناتیسم یا اوربایت نیز گفته می‌شود. دندان‌ها و فک بالا جلوتر از فک و دندان‌های پایینی بوده و دندان‌های آسیای بالایی بسیار جلوتر از دندان‌های آسیای پایینی قرار می‌گیرند. در این نوع از انحراف فک، یا دندان‌های جلویی بیرون زده‌اند یا دندان‌های عقب از دندان‌های مرکزی جلوتر می‌آید.

 دسته ۳ – انحراف فک (مزیوکلوژن)

این نوع از انحراف فک، پروگناتیسم نیز نامیده می‌شود. این نوع از انحراف فک زمانی اتفاق می‌افتد که دندان‌های جلوی پایینی جلوتر از دندان‌های جلوی بالایی قرار گرفته و فک پایین بیمار بزرگ‌تر بوده یا فک بالایی او کوچک‌تر است. این باعث می‌شود که دندان‌های نامرتب شده و دندان‌های نیش پایینی به بافت لثه قوس فک بالایی می‌رسند.

 انواع دیگر ناهنجاری‌های فک بالا و پایین

با این که سه نوع انحراف فک که در بالا توضیح داده شد، اصلی‌ترین انواع انحراف‌های فک هستند اما انواع دیگر ناهنجاری فک نیز وجود دارند که ممکن است باعث آزار افراد شوند. افرادی که صورت کشیده دارند یا آنهایی که انگشت شصت خود را می‌مکند یا دچار فشار زبان هستند ممکن است دچار عارضه اپن بایت شوند در حالی که افرادی که صورت کوتاه دارند یا آنهایی که دندان‌های آسیایشان به طور کامل رشد نکرده است ممکن است دچار بایت عمیق شوند.

 علل انحراف فک


مال اوکلوژن (بایت ضعیف) معمولاً به دلیل وجود مشکلات در اندازه یا شکل فک و دندان‌ها اتفاق می‌افتد. اگر فک کودک کوچک باشد، دندان‌های او در فضایی رشد می‌کنند که بسیار کوچک است و باعث می‌شود که دندان‌ها نامرتب شده و به یکدیگر فشار وارد کنند. علل دیگر عبارتند از مکیدن انگشت شصت، استفاده از پستانک یا افتادن دندان‌ها

 عوامل ژنتیک

ممکن است ویژگی‌های ارثی ناهماهنگی مانند اندازه فک و دندان داشته باشند. این می‌تواند باعث شود که دندان‌های بزرگ و نامرتب در یک فک کوچک یا دندان‌های کوچک در فک‌هایی با فضای بزرگ‌تر رشد کنند. در موارد دیگر، ممکن است دندان‌های فردی که این ویژگی‌ها را به ارث می‌برد بیفتند یا در محل دیگری رشد کنند (دندان‌های جابجا شده). به ندرت، افراد ممکن است دچار بیماری‌های مادرزادی مانند شکاف کام یا عدم رشد فک بالا یا پایین شوند که باعث ایجاد ناهنجاری‌های فک بالا و پایین می‌شود.

 عادات دهانی

عادات دهانی که باعث فشار مکرر و مستمر روی دندان‌ها می‌شد می‌تواند به تدریج دندان‌ها را جابجا کند. شایع‌ترین عادات دهانی که باعث ابتلا به انحراف فک می‌شوند عبارتند از:

  • مکیدن انگشت دست یا شصت و استفاده از پستانک بیش از ۴ تا ۶ ساعت در ۲۴ ساعت ممکن است باعث انحراف فک شود
  • تنفس از راه دهان. نوزادان و کودکان ممکن است از طریق دهان نفس بکشند زیرا بخشی از مسیر عبور هوای آنها مسدود است.

 افتادن دندان

افتادن یک دندان باعث می‌شود که دندان‌های مجاور به سمت جای خالی آن حرکت کنند و باعث ضعف بایت شوند. برخی علل شایع افتادن دندان‌ها عبارتند از:

  • وارد آمدن ضربه مانند آسیب‌دیدگی‌های ورزشی و تصادفات رانندگی و زمین خوردن
  • پوسیدگی دندان که منجر به کشیدن دندان توسط دندانپزشک می‌شود. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و مکیدن شیشه شیر در هنگام خواب توسط کودک باعث افزایش احتمال پوسیدگی دندان می‌شود. شکر موجود در شیر، آبمیوه و شیر خشک باعث آسیب‌دیدگی دندان‌ها می‌شوند.

 علائم ناهنجاری‌های فک بالا و پایین چیست؟


علائم-ناهنجاری‌های-فک-بالا-و-پایین-چیست

مشهودترین علائم انحراف فک، دندان‌های بیرون زده و کج هستند. انحراف فک معمولاً شایع نیست اما ممکن است طیفی خفیف تا گسترده داشته باشد. دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک اطفال بایت شما را معاینه کرده و بررسی می‌کند که آیا باعث بروز مشکلات زیر شده‌اند یا نه:

  • مشکل در جویدن غذاها
  • مشکل گازگرفتگی داخل گونه یا کام دهان
  • لکنت زبان، مشکل در تلفظ برخی حروف یا مشکلات گفتاری دیگر
  • درد در عضلات صورت یا فک
  • رشد دندان‌های دائمی در محل نادرست

علائم انحراف فک در بزرگسالان معمولاً همان طور باقی مانده یا به مرور زمان و طی چند سال وخیم‌تر می‌شود. علائم در کودکانی که انحراف خفیف فک دارند ممکن است به مرور زمان بهبود یابد. در دوران نوجوانی، رشد فک زیاد ست. در این دوران رشد ممکن است نامرتبی‌های خفیف دندان‌ها یا جابجا شدن آنها گه ناشی از مکیدن شصت دست است را ترمیم کند.

 ناهنجاری‌های فک چگونه تشخیص داده می‌شوند؟


دندانپزشک معمولاً ناهنجاری‌های فک را در کودکان در جلسات معاینه مورد برسی قرار می‌دهد. اگر فک یا دندان‌ها در یک خط نباشند، دندانپزشک ممکن است به شما پیشنهاد دهد که به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کنید. انجمن ارتودنسی آمریکا توصیه می‌کند که کودکان از ۷ سالگی به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کنند.

متخصص ارتودنسی کارهای زیر را انجام می‌دهد:

  • از شما در مورد بیماری‌های گذشته خودتان یا فرزندتان سؤال می‌پرسد
  • دهان و دندان را معاینه می‌کند
  • از صورت و دندان‌ها به وسیله اشعه ایکس عکس‌برداری می‌کند.
  • از صورت و دندان‌ها عکس می‌گیرد
  • یک مدل پلاستر از دندان‌های شما می‌گیرد

از ۱۲ ماهگی کودک خود را نزد دندانپزشک ببرید. این به کودک شما کمک می‌کند که به دندانپزشک عادت کند. همچنین مشکلات نیز به موقع شناسایی می‌شوند. سالیانه دو مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید.

 چشم‌انداز درمان


در ارتودنسی از تجهیزات، کشیدن دندان‌ها یا انجام عمل‌های جراحی برای اصلاح دندان‌ها و فک‌ها استفاده می‌شود. روش‌های متعددی برای درمان ضعف بایت (انحراف فک) وجود دارد. نظرات متخصصین در مورد زمان شروع درمان متفاوت است. دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی ممکن است زمان درمان زودهنگام یا تأخیر در شروع درمان را انتخاب کند یا ترجیح دهد که از رویکردهای دیگر استفاده کند.

دسته‌های عمومی ابزار ارتودنسی (تجهیزات) عملکردی و ثابت است.

 تجهیزات عملکردی

تجهیزات-عملکردی

تجهیزات عملکردی از عضلات فعال در صحبت کردن، غذا خوردن و بلعیدن برای اعمال فشار جهت جابجایی دندان‌ها و تراز کردن فک‌ها استفاده می‌کنند. در شکل می‌توانید تصویر تجهیزات عملکردی را ببینید.

  • برخی تجهیزات عملکردی متحرک هستند در حالی که برخی دیگر به دندان‌ها محکم بسته می‌شوند.
  • تجهیزات عملکردی ممکن است بین دندان‌های بالا و پایین محکم شوند یا ممکن است دور دندان‌های آسیا پیچانده شده و استخوان را به سمت جلو فشار دهند.

تجهیزات ثابت ارتودنسی

تجهیزات ثابت ارتودنسی مجموعه‌ای از سیم‌ها و براکت ها است که به دندان‌ها سمنت می‌شوند. معمولاً به این تجهیزات، بریس گفته می‌شود در یک دوره ۲۴ تا ۲۸ ماهه، سیم‌ها سفت شده و تنظیم می‌شوند و به مرور به دندان‌ها فشار وارد کرده و آنها را جابجا می‌کنند (تغییر شکل استخوانی)

 ریتینرها

ریتینرها

ریتینرها تجهیزات متحرکی هستند که از پلاستیک قالب‌گیری شده و سیم ساخته می‌شوند. آنها دندان‌ها را پس از برداشتن بریس‌ها در جای خود نگه می‌دارند. اگر دندان‌ها شروع به جابجا شدن به سمت حالت اولیه خود کنند، متخصص ارتودنسی یک ریتینر سیمی کوتاه را به پشت برخی از دندان‌ها وصل می‌کند. این سیم، دندان‌ها را در جای خود نگه می‌دارد.

 درمان کودکان و نوجوانان


هدف از درمان در دوران کودکی و نوجوانی اصلاح محل دندان‌ها است. متخصص ارتودنسی زمان درمان را با رشد طبیعی کودک مطابقت می‌دهد.

درمان شلوغ بودن دندان‌ها که شایع‌ترین مشکلات فک است، ممکن است به معنی کشیدن برخی دندان‌های دائمی باشد اما متخصص ارتودنسی تا آنجا که امکان داشته باشد از کشیدن دندان‌های دائمی خودداری می‌کند.

درمان ناهنجاری‌های فکر در کودکان و جوانان شامل اقدامات زیر می‌شود:

  • کشیدن دندان (کشیدن سریالی): کشیدن برخی دندان‌های نوازد از شدت نامرتب بودن دندان‌های او می‌کاهد
  • اصلاح رشد: برای این منظور از تجهیزات ثابت یا عملکردی در طول شبانه روز برای جابجا کردن فک به سمت یک موقعیت بهتر استفاده می‌شود.
  • تجهیزات ثابت (بریس‌ها): بریس‌ها به تدریج دندان‌ها را جابجا می‌کنند. برای کودکان و نوجوانان، این مرحله درمان معمولاً حدود ۲۴ ماه طول می‌کشد و برای بزرگسالان ظرف مدت حدود ۲۸ ماه انجام می‌شود.
  • ریتینرها: ریتینرها دندان‌ها را پس از برداشتن بریس‌ها در جای خود نگه می‌دارند. برخی متخصصین ارتودنسی استفاده از ریتینرها را توصیه می‌کنند که ممکن است چندین سال از آنها استفاده شود زیرا دندان‌ها به طور طبیعی تمایل دارند که به محل قبلی خود بازگردند.
  • نگهدارنده های فضا: این نگهدارنده‌ها از فلز یا پلاستیک ساخته می‌شوند. فضاسازها دندان‌های اطراف را از حرکت به سمت فضاهای خالی که به دلیل افتادن یا کشیدن دندان‌ها ایجاد شده‌اند باز می‌دارند.

 درمان بزرگسالان


ارتودنسی برای درمان ناهنجاری‌های فک یک روش محبوب برای بزرگسالان است. در گذشته، باندهای نقره‌ای پهن بریس‌ها را نگه می‌داشتند و امروزه این باندها کمتر جلب توجه می‌کنند. به جای باندهای پهن، یک فلز یا بست سرامیکی به هر دندان وصل می‌شود و سیم باریکی از این بست ها عبور می‌کند.

روش‌های جدید عبارتند از:

  • پلاستیک شفاف به جای سیم‌های نقره‌ای
  • بریس‌های لینگوآل. این بریس‌ها به پشت دندان‌های جلویی وصل می‌شوند.
  • الاینرهای پلاستیکی شفاف متحرک (اینویزیلاین ها)؛ که صرفاً برای شما قالب‌گیری می‌شوند.

بریس‌های لینگوآل و الاینرها برای هر کسی مناسب نیستند. آنها برای کودکان مناسب نیستند. متخصص ارتودنسی بهترین روش را متناسب با شرایط به شما اعلام می‌کند.

ارتودنسی برای بزرگسالان شامل موارد زیر می‌شود:

  • کشیدن دندان‌ها برای ایجاد فضای بیشتر
  • انجام عمل جراحی ارتوگناتیک فک
  • استفاده از ریتینر پس از برداشتن بریس‌ها
  • تنظیمان مانند صاف کردن نوک بلند دندان‌ها برای جلوگیری از افزایش یا ادامه انحراف فک در بزرگسالان

رشد فک بزرگسالان کم بوده یا متوقف شده است. این بدان معنی است که عمل جراحی تنها راه اصلاح مشکلات بایت مرتبط با فک است. برخی بزرگسالان ممکن است با این روش بتوانند مشکلات مرتبط با فک را استتار کنند. متخصص ارتودنسی با استفاده از بریس‌ها می‌تواند دندان‌ها را جابجا کند تا آنها علیرغم انحراف فک به هم نزدیک‌تر شوند اما عمل جراحی بهترین روش برای درمان مشکلات شدید فک است.

 چگونه از دندان‌ها در منزل مراقبت کنیم؟


حین ارتودنسی برای درمان انحراف فک، مراقبت صحیح و رعایت بهداشت دهان و دندان از اهمیت زیادی برخوردار است.

متخصص ارتودنسی به شما دستورالعملی برای مراقبت از دندان‌ها حین درمان ارائه می‌کند. موارد این دستورالعمل عبارتند از:

  • پرهیز از خوردن غذاهای سفت و چسبنده مانند آدامس، تافی و آجیل
  • مصرف ویتامین‌ها همراه با فلوراید
  • استفاده از ریتینرها – یک قطعه پلاستیک قالب‌گیری شده و سیم (تجهیزات ارتودنسی) که در دهان قرار داده می‌شود تا دندان‌ها را پس از اتمام درمان ارتودنسی در محل درست خود نگه دارد.
  • مسواک زدن دقیق دندان‌ها پس از خوردن هر وعده غذایی یا میان وعده‌ها

اگر کودک شما به دلیل داشتن عادات دهانی مانند مکیدن انگشت شصت، دندان‌های نامرتب و کج دارد ممکن است زمانی که این عادات را ترک کند دندان‌های او به محل خود بازگردند. شما می‌توانید به کودک خود در ترک این عادات کمک کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش مکیدن انگشت شصت مراجعه کنید.

عمل جراحی


گاهی اوقات عمل جراحی در ترکیب با اقدامات ارتودنسی دیگر برای تراز کردن بهتر فک‌های بالا و پایین به انجام می‌شود.

عمل جراحی ارتوگناتیک ناهنجاری‌های فک بالا و پایین را از طریق برش استخوان و جابجا کردن قسمت‌های استخوانی بازسازی می‌کند.

متخصص ارتودنسی دندان‌ها را می‌کشد تا فضای بیشتری برای درآمدن دندان‌ها ایجاد شود.

این عمل جراحی فقط برای درمان مشکلات شدید و جدی فک انجام می‌شود. جراحان این عمل را فقط برای بزرگسالان و پس از توقف رشد فک انجام می‌دهند.

قبل از تصمیم به انجام عمل جراحی ارتوگناتیک، نظر جراحان و متخصصین ارتودنسی دیگر را نیز مورد توجه قرار دهید.

 به چه چیزی فکر می‌کنید؟


برای درمان برخی موارد انحراف فک باید حتماً دندان‌ها مرتب و صاف شوند. در بسیاری از موارد، تصور بر این است که تصمیم‌گیری یک انتخاب و مسئله شخصی است. علاوه بر زیباتر به نظر رسیدن، دندان‌های صاف می‌توانند به بهبود بایت، جویدن و تکلم شما نیز کمک کنند. همچنین کمتر مستعد پوسیدگی، ابتلا به بیماری‌های لثه و آسیب‌دیدگی هستند.

زمان‌بندی درمان در نهایت به شما یا فرزند شما بستگی دارد. با متخصص ارتودنسی در مورد مزایا و معایب انواع روش‌های درمانی صحبت کنید.

ارتودنسی یک علم دقیق نیست. متوسط طول درمان، ۲ سال است اما ممکن است طولانی‌تر هم بشود. معمولاً درمان بزرگسالان بیش از کودکان طول می‌کشد. زمان درمان متغیر است بنابراین از دندان پزشک در مورد طول دوره درمان خود سؤال کنید.

پس از اتمام درمان، غالباً دندان‌ها جابجا می‌شوند. ریتینرهای پلاستیکی قالب‌گیری شده را معمولاً باید در هنگام شب برای جلوگیری از حرکت دندان‌ها استفاده کرد. ممکن است لازم باشد که شما به مدت نامحدودی از این ریتینرها استفاده کنید.

ارتودنسی یک درمان پرهزینه است. بیشتر بیمه‌های پزشک و دندانپزشکی این نوع درمان را تحت پوشش قرار نمی‌دهند. قبل از تصمیم به شروع درمان در مورد هزینه‌ها، روش‌های پرداخت و نوع قرار داد صحبت کنید.

ارتودنسی برای بزرگسالانی که دندان‌ها و لثه سالم دارند خطری ندارد اما بزرگسالانی که دچار بیماری‌ها لثه هستند باید اول آسیب‌دیدگی‌های لثه یا افتادن دندان‌های خود را درمان کنند. در برخی موارد ممکن است انجام اقدامات ارتودنسی، وضعیت تحلیل لثه‌ها را تشدید کند.

 پیشگیری


شما می‌تواند با انجام برخی اقدامات از ابتلا به انحراف فک جلوگیری کنید.

  • در زمان ورزش کردن از محافظ دهان استفاده کنید
  • با رعایت صحیح و اصولی بهداشت دهان و دندان از پوسیدگی دندان‌ها پیشگیری کرده و دندان‌های خود را به طور منظم تمیز کرده و جرم‌گیری کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش مراقبت‌های اصولی از دهان و دندان مراجعه کنید.
  • از خواباندن نوزاد در حالی که بطری شیر در دهان اوست خودداری کنید. شکر موجود در مایعات باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود.
  • اگر دندان‌های شما به طور غیرمنتظره‌ای افتادند به سرعت (ظرف مدت ۲ ساعت) به دندانپزشک مراجعه کنید.

برای مراقبت‌های پیشگیرانه از دهان و دندان به موقع به دندانپزشک مراجعه کنید. این می‌تواند به کودک شما کمک کند تا به مرور زمان به مطب دندانپزشک عادت کند.

دندانپزشکان توصیه می‌کنند که کودکان در فاصله بین ۲ تا ۶ سالگی برای بررسی ناهنجاری‌های فک بالا و پایین مورد معاینه قرار گیرند.

متخصصین ارتودنسی توصیه می‌کنند که کودکان در سن ۷ سالگی از نظر ارتودنسی مورد معاینه قرار گیرند. دندانپزشک اطفال ممکن است زمانی که معاینات پزشکی نیاز به انجام ارتودنسی را نشان می‌دهند، کودکان را به یک متخصص ارتودنسی ارجاع دهد.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

Leave a Reply

Required fields are marked*