ارتودنسی دندان کج چیست؟ رفع شلوغی دندان ها و ناهنجاری های فک و آرواره

ارتودنسی-دندان-کج

ارتودنسی شاخه‌ای از علم دندانپزشکی است که دندان‌ها و فک‌ها را که به صورت نامناسب قرار گرفته‌اند، اصلاح می‌کند. تمیز نگه داشتن دندان‌های کج و شلوغ که به درستی با هم فیت نمی‌شوند، سخت‌تر است. این دندان‌ها در معرض خطر از بین رفتن زودتر از حالت معمول به دلیل پوسیدگی دندان و بیماری پریودنتال هستند و باعث ایجاد فشار بیشتری در عضلات جوشی و در نتیجه سردرد، سندرم مفصل گیجگاهی فکی و درد گردن، شانه و درد پشت می‌شوند. دندان‌هایی که کج شده یا در جای مناسب قرار ندارند نیز می‌توانند روی ظاهر افراد تأثیر نامناسبی بگذارند. مزایای استفاده از درمان ارتودنسی عبارتند از داشتن دهان سالم، ظاهر زیبا و دندان‌هایی که احتمالاً طول عمر بیشتری دارند.

دندان‌های شلوغ و کج از رایج‌ترین مشکلات دهان و دندان است و تاثیر به سزایی در زیبایی چهره افراد دارد. ارتودنسی دندان یکی از بهترین روش‌های اصلاح مشکلات قرارگیری دندان‌ها است. با انجام ارتودنسی زیر نظر دندانپزشک متخصص ارتودنسی می‌توان علاوه بر رفع مشکلات دندان‌ها از ظاهری زیباتر نیز برخوردار شد. در کلینیک ما با محیطی مجهز می‌توانید از جدیدترین تکنیک‌های ارتودنسی بهره‌مند شوید. برای دریافت مشاوره و مراجعه حضوری می‌توانید از طریق شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

چگونه می‌توانم متوجه شوم که به درمان ارتودنسی نیاز دارم؟


چگونه-می‌توانم-متوجه-شوم-که-به-درمان-ارتودنسی-نیاز-دارم

تنها دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی می‌تواند تعیین کند که آیا شما می‌توانید از ارتودنسی استفاده کنید یا خیر. بر اساس ابزارهای تشخیصی که شامل گرفتن تاریخچه کامل پزشکی و دندانپزشکی هستند، معاینه بالینی، مدل‌های گچی از دندان‌های شما و عکس‌های مخصوص اشعه ایکس، متخصص ارتودنسی یا دندانپزشک شما می‌تواند تصمیم بگیرند که آیا سیم‌کشی دندان برای فرد بیمار قابل انجام است و پس از آن یک طرح درمانی را برای فرد برنامه ریزی نمایند. اگر شما هر کدام از مشکلات زیر را داشته باشید، ممکن است یک متقاضی مناسب برای درمان اورتودنسی محسوب شوید:

  •  اوربایت: اوربایت، گاهی اوقات به عنوان بوک تیف نیز نامیده می‌شود. جایی که دندان‌های فک بالا بیش از حد روی دندان‌های فک پایین جلو آمده‌اند.
  • آندربایت:  آندربایت، یک ظاهر شبیه به بولداگ است که در آن دندان‌های فک پایین بسیار جلو هستند یا دندان‌های فک بالا بسیار عقب قرار گرفته‌اند.
  •  کراس بایت: کراس بایت، هنگامی که دندان‌های فک بالا مقابل دندان‌های فک پایین قرار می‌گیرند، حالت ضربدری ایجاد می‌شود.
  •  اپن بایت: اپن بایت، فضا بین سطوح دندان‌های بالا و پایین است.
  •  خط میانی نابجا: خط میانی نابجا، زمانی است که مرکز دندان‌های فک بالا با مرکز دندان‌های فک پایین در یک تراز قرار نمی‌گیرد.
  •  فاصله دندانی: به فاصله‌ها یا فضاهای بین دندان‌ها به دلیل از دست دادن دندان یا دندانی است که دهان را پر نمی‌کند.
  •  شلوغی دندان‌ها: زمانی است که دندان‌های زیادی وجود دارند و فضای کافی در دهان برای آن‌ها وجود ندارد.

درمان ارتودنسی چگونه عمل می‌کند؟


در درمان ارتودنسی دندان بسیاری از انواع تجهیزات ارتودنسی هم به صورت ثابت و هم متحرک برای کمک به حرکت دندان، بازسازی ماهیچه‌ها و تأثیر روی رشد فک‌ها استفاده می‌شوند. این وسایل با ایجاد فشار ملایم روی دندان‌ها و فک‌ها کار می‌کنند. شدت مشکل شما تعیین می‌کند که کدام روش اورتودنسی احتمالاً مؤثر است.

تجهیزات ثابت

تجهیزات ثابت عبارتند از:

  •  بریس: رایج‌ترین تجهیزات ثابت، شامل بریس که از باندها تشکیل شده است،سیم‌ها و یا براکت‌ها هستند. باندها در اطراف دندان‌ها یا دندان ثابت می‌شوند و به عنوان لنگری برای دستگاه استفاده می‌گردند، در حالی که براکت‌ها اغلب به دندان‌های جلویی متصل می‌شوند. سیم‌های آرک از طریق براکت عبور می‌کنند و به باند متصل می‌شوند. سفت کردن سیم آرک باعث وارد کردن فشار روی دندان‌ها می‌شود و به تدریج آنها را به موقعیت مناسب منتقل می‌کند. بریس معمولاً به طور ماهانه تنظیم می‌شود تا نتایج مورد نظر به دست آید. نتایج دلخواه ممکن است ظرف مدت چند ماه تا چند سال مشاهده شوند. بریس‌های مدرن کوچکتر و سبک‌تر هستند و فلزات بسیار کمتری را نسبت به گذشته دارا هستند. بریس‌ها در رنگ‌های روشن برای بچه‌ها وجود دارند، در حالی که رنگ‌های شفاف توسط بسیاری از بزرگسالان انتخاب می‌شوند.
    تجهیزات مخصوص ثابت: برای کنترل مکیدن انگشت شست و یا زبان استفاده می‌شوند. این تجهیزات با باند به دندان اتصال می‌یابند. از آنجا که استفاده از تجهیزات مخصوص ثابت در طول خوردن وعده‌های غذایی بسیار ناراحت کننده است، باید از آن‌ها تنها به عنوان آخرین راه حل استفاده کرد.
  •  نگهدارنده های فضای ثابت: اگر یکی از دندان‌های کودک قبل از موعد از دست رفته باشد، نگهدارنده فضا برای حفظ فضای باز تا زمانی که دندان دائمی رشد کند، استفاده خواهد شد. یک باند به دندان مجاور فضای خالی متصل می‌شود و یک سیم به سمت دندان دیگری که کنار فضای خالی قرار دارد، کشیده خواهد شد.

تجهیزات متحرک

تجهیزات متحرک عبارتند از:

  •  الاینرها: الاینرها، جایگزینی برای بریس‌های معمول بزرگسالان هستند. الاینرهای سریال توسط تعداد زیادی از متخصصین ارتودنسی برای جابجایی دندان به همان شیوه‌ای که تجهیزات ثابت کار می‌کنند، بدون سیم فلزی و براکت استفاده می‌شوند. الاینرها تقریباً نامرئی هستند و برای غذا خوردن، مسواک زدن و استفاده از نخ دندان می‌توان آن‌ها را برداشت.
  •  نگهدارنده فضای متحرک: این تجهیزات به عنوان نگهدارنده فضای ثابت کار می‌کنند و از یک پایه آکریلیک ساخته شده‌اند که روی فک قرار می‌گیرد و انشعابات پلاستیکی یا سیم بین دندان‌های خاص دارند تا فضای بین آنها را باز نگه دارند.
  • تجهیزات جابجا کننده فک: همچنین به عنوان اسپلیت نیز نامیده می‌شوند، این دستگاه‌ها در فک بالا یا پایین قرار می‌گیرند و کمک می‌کنند تا فک در هنگام بسته شدن در موقعیت مطلوب‌تری قرار گیرد. این تجهیزات ممکن است برای اختلالات مفصل گیجگاهی فکی استفاده شوند.
  •  بامپرهای لب و گونه‌ها: این بامپرها برای دور نگه داشتن لب‌ها یا گونه‌ها از دندان‌ها طراحی شده‌اند. عضلات لب و گونه می‌توانند روی دندان‌ها فشار اعمال کنند و این بامپرها از وارد آمدن این فشار جلوگیری می‌کنند.
  •  اکسپاندر کام: دستگاهی است که برای عریض‌تر کردن قوس فک فوقانی استفاده می‌شود. اکسپاندر کام یک صفحه پلاستیکی است که روی سقف دهان فیت می‌شود. فشار خارجی توسط پیچ‌ها به صفحات انتقال می‌یابد و موجب می‌گردد تا مفاصل در استخوان‌های کام از طول باز شوند و کام عریض‌تر گردد.
  •  نگهدارنده‌ها یا پلاک‌های متحرک: نگهدارنده‌ها روی سقف دهان قرار می‌گیرند و از بازگشت دندان‌ها به موقعیت قبلی خود جلوگیری می‌کنند. همچنین می‌توان این پلاک‌ها را تغییر داد و از آن‌ها برای جلوگیری از مکیدن انگشت شست استفاده کرد.
  •  هد گیر: همراه با هد گیر، یک بند در پشت سر قرار داده شده و به یک سیم فلزی در جلو و یا انحنای صورت متصل می‌شود. هدگیر سرعت رشد فک بالا را کاهش می‌دهد و دندان‌های عقب را در جایی که هستند نگه می‌دارد و همزمان دندان‌های جلو را به عقب می‌کشد.

چه زمانی فرزندتان باید به متخصص ارتودنسی مراجعه کند؟


دندانپزشک شما می‌تواند زمان مناسب برای مراجعه به متخصص ارتودنسی را به شما بگوید. توصیه می‌شود که همه کودکان در سن ۷ سالگی برای اورتودنسی مورد ارزیابی قرار گیرند. در این سن، متخصص ارتودنسی می‌تواند مشکلات ظریف مرتبط با رشد فک و دندان‌های درحال در آمدن را شناسایی کند. در اکثر کودکان درمان فعال در سنین بین ۹ تا ۱۴ سالگی آغاز می‌گردد.
متخصصین ارتودنسی توصیه می‌کنند مشکلات دندانپزشکی را در حالی که کودک هنوز در مرحله رشد است، اصلاح کنید. هنگامی که کودک رشد می‌کند، درمان ممکن است طول بکشد و نیاز به کار زیادی داشته باشد.

پایینترین سن برای استفاده از بریس چه زمانی است؟


زمانی که کودک نیاز به ارتودنسی دارد، هیچ سن مشخصی وجود نخواهد داشت. برنامه درمان به نیازهای هر فرد بستگی دارد. به عنوان مثال، کودکانی که شکاف کام دارند می‌توانند پیش از درآمدن اولین دندان از تجهیزات ارتودنسی استفاده نمایند. در سایر کودکان ممکن است شروع درمان در سنین ۶ یا ۷ سال باشد حتی اگر تمام دندان‌های نوزادی کودک نیفتند. هدف از درمان اولیه، جلوگیری از بروز مشکلات بیشتر و پیشرفت آن‌ها است. درمان‌های ارتودنسی دندان یک محیط بهتر برای رشد دندان‌های دائمی یا در آمدن آن‌ها را به وجود می‌آورد. اکثر کودکانی که نیاز به ارتودنسی اولیه دارند، برای تکمیل روند صاف کردن دندان و فک پایین، هنوز نیاز به بریس یا کار اضافی دارند. اما اگر درمان اورتودنسی به زودی به پایان رسید، میزان کار مورد نیاز ممکن است به میزان قابل توجهی کمتر باشد.

آیا امکان بروز آلرژی در هنگام استفاده از بریس وجود دارد؟


بله بعضی از افراد به فولاد ضد زنگ آلرژی دارند. وقتی این اتفاق می‌افتد، می‌توان از مواد دیگر استفاده کرد. افراد ممکن است به دستکش‌های لاتکس که توسط متخصص ارتودنسی و دستیاران او استفاده می‌شود نیز آلرژی داشته باشند. اگر فرزند شما به لاتکس حساسیت داشته باشد، از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان از دستکش‌های غیر لاتکس استفاده نماید. بریس گاهی می‌تواند لثه کودک را تحریک کند و این موجب بروز تورم می‌شود. این حالت یک واکنش آلرژیک نیست، اما والدین باید در این خصوص مراقب باشند.

کودک من تا چه مدتی باید از بریس استفاده کند؟


طول درمان اورتودنسی در افراد مختلف متفاوت است و به مشکل موجود، همکاری فرزند شما در حین درمان و رشد کودک بستگی دارد. به طور معمول، اکثر افراد باید از بریس به مدت ۱۸ تا ۳۶ ماه استفاده کنند.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

Leave a Reply

Required fields are marked*