بستن فاصله دندان های دائمی (دیاستم) با ارتودنسی ثابت و متحرک

بستن-فاصله-دندان-های-دائمی-(دیاستم)-با-ارتودنسی-ثابت-و-متحرک

دیاستما یا به‌عبارتی فاصله بین دندان‌ها نوعی ناهنجاری است که در بین کودکان بیشتر مشاهده می‌شود. فاصله دندان‌ها بخش طبیعی رشد کودک بوده و ممکن است به خودی خود اصلاح شود. درحقیقت ۹۷ درصد از کودکان دارای این ناهنجاری بوده و با رشد کودکان این تعداد به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و درحقیقت فاصله دندان‌ها بسته می‌شود. اگر فاصله دندان‌ها بعد از رشد دندان‌های دائمی رخ دهد ممکن است همیشگی بوده و تنها از طریق درمان‌های تخصصی قابل اصلاح باشد.

درمان عارضه دیاستما بسته به علت نهفته بیماری ممکن است الزامی و یا غیرا الزامی باشد. فاصله بین دندان‌ها در برخی افراد تنها موجب اختلال در زیبایی ظاهردندان‌ها می‌شود و انعکاس دهنده مشکلات خاصی نظیر بیماری لثه نیست. بریس‌ها از شایع‌ترین روش‌های درمان دیاستما هستند. بریس‌ها به‌دلیل مجهز بودن به براکت و سیم به دندان‌ها فشار وارد کرده و موجب حرکت تدریجی دندان‌ها و درنهایت بسته شدن فاصله بین دندان‌ها می‌شوند. بریس‌های اینویزیلاین یا متحرک ممکن است جهت درمان دیاستما استفاده شوند.
برای دریافت مشاوره و مراجعه حضوری می‌توانید با کلینیک ما  از طریق شماره ما تماس حاصل فرمایید.

دیاستما چیست؟


دیاستما-چیست

در اصطلاح پزشکی به فاصله یا گپ میان دو دندان دیاستما اتلاق می‌شود. با وجود این که این ناهنجاری اغلب بین دو دندان فوقانی رخ می‌دهد اما ممکن است بین دندان‌های دیگر نیز مشاهده شود.

عدم انطباق بین استخوان‌های فک و همچنین سایز دندان‌ها ممکن است منجربه گپ زیاد و یا گراودینگ (شلوغی و نامرتبی) دندان‌ها گردد.

اگر دندان‌ها برای استخوان فک خیلی کوچک باشند موجب تشکیل فضا بین دندان‌ها و اگر خیلی بزرگ باشند موجب شلوغی و نامرتبی دندان‌ها می‌گردند.

عوامل دیگری نیز ممکن است موجب تشکیل فاصله بین دندان‌ها شود. گاهی اوقات افتادن دندان و یا کوچکی بیش اندازه دندان‌ها منجر به چنین عارضه‌ای می‌شود. این امر معمولا در دندان‌های پیش ( دندان‌های اطراف ۲ دندان جلویی فک بالا) رخ می‌دهد. این موضوع باعث می‌شود دندان‌های پیش مرکزی موجب فاصله بین دندان‌ها شوند.

برخی اوقات، بزرگ بودن بیش از حد فرنوم لبی (مهارلبی) موجب عارضه دیاستما می‌گردد. فرنوم لبی بافتی است که معمولا از داخل لب بالا به سمت لثه و درست بالای دو دندان جلویی فک بالا امتداد می‌یابد.

در برخی شرایط، فرنوم لبی رشد کرده و از دو دندان جلویی عبور می‌کند. این امر بسته شدن طبیعی فضای بین دندان‌ها را مسدود می‌کند.

برخی از عادات دهانی نیز ممکن است موجب فاصله بین دندان‌ها شود. به‌عنوان مثال، مکیدن انگشت شصت دندان‌ها را به جلو فشار داده و موجب بروز دیاستما می‌گردد.

در برخی مواقع، گپ‌های دندانی ناشی از رفلکس‌های ناصحیح  بلعیدن هستند. زبان برخی افراد هنگام بلع به سقف دهان فشار وارد کرده و موجب بلع ناصحیح می‌شود.

برخی افراد نوعی رفلکس متفاوت به نام بلع معکوس  دارند. در چنین شرایطی، زبان هنگام بلع به دندان‌های جلویی فشار وارد می‌کند. با مرور زمان فشارهای وارد شده موجب می‌شود دندان‌های فوقانی به سمت بیرون متمایل شده و گپ دندانی ایجاد شود.

بیماری‌های پریودتال یا به عبارتی بیماری‌های لثه موجب تحلیل استخوان‌های حمایت کننده از دندان‌ها می‌گردند. دندان افرادی که قسمت اعظم استخوان‌های آن‌ها تحلیل یافته اغلب شل هستند. این حرکت منجربه شکاف بین دندان‌های فوقانی می‌گردد.

افتادن دندان‌های شیری در کودکان می‌تواند موجب فاصله دندانی موقت شود چراکه با رشد دندان‌های دائمی اغلب فاصله بین دندان‌ها بسته می‌شود.

فاصله بین دندانی چه علائمی دارد؟


عارضه دیاستما که به دلیل عدم انطباق دندان‌ها و استخوان فک رخ می‌دهد علائم خاصی ندارد. فاصله‌های دندانی ناشی از بلع معکوس و یا بیماری‌های لثه ممکن است به‌مرور زمان بیشتر و وخیم‌تر شوند. در چنین شرایطی، دندان‌ها شل شده و درد و ناراحتی خصوصا هنگام بلعیدن و یا جویدن احساس می‌شود.

دیاستما را چگونه میتوان تشخیص داد؟


بیمار هنگام مسواک زدن و یا استفاده از نخ دندان ممکن است متوجه فاصله بین دندان‌های خود شود. دندانپزشک نیز اغلب در طول معاینات متوجه گپ بین دندان‌ها می‌شود.

درمان فاصله بین دندان‌ها چقدر طول می‌کشد؟


اگر فاصله بین دندان‌ها ناشی از اختلاف بین دندان‌های دائمی و استخوان فک باشد فاصله دندانی همیشگی خواهد بود. فاصله‌های ناشی از بلع معکوس و یا بیماری‌های پریودنتال معمولا با گذشت زمان بیشتر می‌شوند.

چه کنیم که بین دندان‌های جلو فاصله ایجاد نشود؟


تمامی فاصله‌های دندانی قابل پیشگیری نیستند. به‌عنوان مثال، اگر فاصله دندانی ناشی از افتادن دندان و یا عدم انطباق بین دندان‌ها و اندازه فک باشد، بدون درمان قابل پیشگیری نخواهند بود. حفظ سلامتی لثه‌ها نقش عمده‌ای در بهداشت دهان و دندان دارد. مسواک زدن و استفاده از نخ دندان به طور منظم تاثیر چشمگیری در پیشگیری از بیماری‌های لثه و تحلیل استخوان دارد. افرادی که به بلع معکوس عادت دارند می‌توانند با فشار زبان به کام، نحوه صحیح بلعیدن را تمرین کنند. ترک عادت بلع معکوس می‌تواند از تشدید فاصله بین دندان‌ها پیشگیری نماید.

برطرف کردن فاصله بین دندان‌ها


گاهی اوقات، دیاستما بخشی از مجموعه مشکلات دندانی است که مستلزم درمان‌های ارتودنسی هستند و گاهی به‌صورت یک مشکل مجزا در دهان می‌باشد. برخی افراد به‌دلیل ظاهر دندان‌ها اقدام به درمان فاصله بین دندان‌ها می‌کنند. بریس‌ها نوعی از درمان‌های ارتودنسی هستند که موجب حرکت دندان‌ها و بسته شدن فاصله بین دندان‌ها می‌شوند. برخی مواقع، به‌دلیل این که حرکت هر دندان تمام دندان‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، صرفه‌نظر از موقعیت فاصله بین دندان‌ها بیمار باید هر دو فک ( بالا و پایین )را ارتودنسی کند. اگر دندان‌های پیش جانبی بیمار خیلی کوچک باشند دندانپزشک ممکن است با استفاده از تاج، وینر و باندینگ اقدام به بزرگ‌تر کردن دندان‌ها نماید. اگر به‌دلیل افتادن دندان، بین دو دندان فاصله ایجاد شده باشد مسلما بیمار نیاز به خدمات دندانی گسترده نظیر: ایمپلنت دندانی، بریج و یا دندان مصنوعی خواهد داشت.
درصورتی که فرنوم لبی علت تشکیل فاصله بین دندان‌ها باشد، از طریق جراحی موسوم به فرنکتومی می‌توان فرنوم را کوچکتر کرد. جراحی فرنکتومی در کودکان کم سن وسال موجب بسته شدن فاصله دندان‌ها می‌گردد. در کودکان بزرگتر و یا بزرگسالان فاصله بین دندان‌ها باید از طریق بریس‌ها بسته شوند. در صورتی که گپ دندانی ناشی از بیماری لثه باشد درمان بیماری‌های لثه توسط دندانپزشک و یا متخصص لثه الزامی خواهد بود. بعد از بازیابی سلامت و بهداشت دهان و دندان‌ها، در بسیاری از موارد بریس‌ها می‌توانند موجب جابجایی و حرکت دندان‌ها شوند. اسپیلنت ابزاری است که جهت اتصال یک دندان به دندان‌های دیگر و پیشگیری از حرکت مجدد دندان‌ها بکار می‌رود.

چه موقع باید به یک متخصص مراجعه کرد؟


درصورت مشاهده فاصله بین دندان‌های خود و یا فرزند دلبندتان بهتر است برای معاینه به یک متخصص دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با ارزیابی علل تشکیل فاصله بین دندان‌ها ممکن است جهت دریافت خدمات ارتودنسی بیمار را به یک متخصص ارتودنسی ارجاع دهد.

انجمن متخصصین ارتودنسی آمریکا توصیه می‌کنند کودکان را قبل از سن ۷ سالگی به متخصص ارتودنسی ببریم. لازم به ذکر است که درمان ممکن است بلافاصله انجام نشود. بیمار و متخصص ارتودنسی درخصوص برنامه درمانی مشاوره خواهند کرد.

همانطور که قبلا اشاره کردیم اگر دیاستما ناشی از بیماری پریودنتال باشد دندانپزشک بیمار را به متخصص بیماری‌های لثه ارجاع خواهد داد.

پیش‌بینی


اگر دیاستما در طول درمان‌های ارتودنسی و یا ترمیم‌های دندانی بسته شود امکان بازشدن فاصله دندانی کمتر خواهد بود. اما با این وجود برای پیشگیری از بازگشت فاصله دندانی توصیه می‌شود از ریتینرها طبق توصیه و دستورالعمل متخصص ارتودنسی استفاده شود. متخصص ارتودنسی ممکن است جهت پیشگیری از حرکت دندان‌ها، پشت دندان‌ها را با کامپوزیت (پلاستیک) به دندان‌های دیگر متصل کند.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

Leave a Reply

Required fields are marked*