درمان ارتودنسی درد مفصل گیجگاهی فک تحتانی و فوقانی (tmj) با محافظ دندان

درمان-ارتودنسی-درد-مفصل-گیجگاهی-فک-تحتانی-و-فوقانی

مفصل گیجگاهی فکی مثل یک لولای کشویی عمل کرده و فک را به جمجمه متصل می‌کند. هر فرد در هر طرف فک خود یک مفصل دارد. اختلالات مفصل گیجگاهی فکی که نوعی از اختلالات گیجگاهی فکی محسوب می‌گردد، می‌تواند درد در مفصل فک و در عضلاتی که حرکت فک را کنترل می‌کنند، به وجود آورند.

تشخیص دلیل اصلی اختلال مفصل گیجگاهی فکی در فرد اغلب دشوار است. درد شما ممکن است به علت ترکیبی از عوامل مانند ژنتیک، آرتریت یا آسیب فک باشد. برخی افراد مبتلا به درد فک دندان‌های خود را روی یکدیگر فشار می‌دهند یا دچار دندان‌قروچه نیز هستند، هر چند بسیاری از افراد معمولاً عادت به انجام این کار دارند و هرگز دچار اختلالات مفصل گیجگاهی فکی نمی‌شوند.پزشک می‌تواند با تهیه محافظ دندانی و سایر تجهیزات مناسب ارتودنسی برای بیماران درد و مشکلات فک را به حداقل برساند. برای دریافت مشاوره و مراجعه می‌توانید از طریق شماره‌های ماتماس حاصل فرمایید.

در اغلب موارد، درد و ناراحتی مرتبط با سندرم مفصل گیجگاهی فکی موقت است و می‌تواند با مراقبت‌های خود شخص و یا درمان‌های غیر جراحی برطرف شود. عمل جراحی به طور معمول آخرین اقدام پس از شکست اقدامات محافظه کارانه است، اما برخی از افراد مبتلا به اختلالات مفصل گیجگاهی فکی ممکن است بتوانند از مزایای درمان جراحی بهره‌مند شوند.

آیا صدا دادن فک از نشانه های سندروم مفصل گیجگاهی است؟


نشانه‌ها و علائم اختلالات مفصل گیجگاهی فکی عبارتند از:

  •  درد یا حساسیت فک
  •  درد در یک یا هر دو مفاصل گیجگاهی فکی
  •  درد در داخل و اطراف گوش
  •  دشوار بودن جویدن یا درد هنگام جویدن
  •  درد صورت
  •  قفل شدن مفصل که موجب سختی در باز و بسته شدن دهان می‌شود.

سندرم مفصل گیجگاهی فکی همچنین می‌تواند باعث ایجاد صدای کلیک یا احساس ساییدگی در هنگام باز کردن دهان یا جویدن شود. اما اگر درد یا محدودیت حرکات مرتبط با صدای کلیک فک وجود نداشته باشد، احتمالاً به درمان اختلال مفصل گیجگاهی فکی نیازی ندارید.

آیا مشکلات قرارگیری دندان علت اختلال مفصل گیجگاهی فکی است؟


بیماری مفصل گیجگاهی فکی ترکیبی از یک عمل لولایی با حرکت‌های کشویی است. قسمت‌هایی از استخوان‌هایی که در مفصل با یکدیگر تعامل دارند با غضروف پوشیده می‌شوند و با یک دیسک جذب کننده شوک کوچک از یکدیگر جدا می‌شوند که به طور معمول حرکت را ملایم می‌کند. التهاب مفصل گیجگاهی فکی دردناک ممکن است در صورت بروز موارد زیر رخ دهند:

  •  دیسک تخریب شده است و یا خارج از هماهنگی و تراز مناسب حرکت می‌کند.
  •  غضروف مفصلی در اثر آرتریت آسیب دیده است.
  •  مفصل در اثر ضربه یا عوامل دیگر آسیب دیده است.
  •  مشکلات و ناهنجاری‌های قرار گیری دندان‌ها مانند مشکلات بایت

در بسیاری از موارد، علت بروز اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (بیماری  tmj)مشخص نیست.

چه عواملی شما را مستعد درد مفصل گیجگاهی می‌کند؟


عواملی که خطر ابتلا به اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (tmj) را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  •  انواع مختلفی از آرتریت، مانند آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت
  •  آسیب فک
  •  دندان‌قروچه یا سایش دندان‌ها روی یکدیگر در دراز مدت (مزمن)
  •  برخی از بیماری‌های بافت همبند که باعث ایجاد مشکلاتی می‌شوند که ممکن است بر بیماری مفصل گیجگاهی فکی تأثیر بگذارد.

روش‌های تشخیص بیماری


در طول معاینه فیزیکی، پزشک یا دندانپزشک شما احتمالاً موارد زیر را انجام خواهد داد:

  •  هنگامی که دهان خود را باز و بسته می‌کنید، به صدای فک شما گوش خواهد کرد.
  • محدوده حرکت را در فک شما مشاهده می‌کند.
  •  در مناطق اطراف فک برای شناسایی محل درد و یا ناراحتی فشارهایی وارد می‌کند.

اگر پزشک یا دندانپزشک شما مشکلی در دندان‌هایتان مشاهده کند، ممکن است به تصویر برداری توسط اشعه ایکس دندان نیاز داشته باشید. سی تی اسکن می‌تواند تصاویر دقیق از استخوان‌های درگیر مربوط به مفصل را ایجاد کند و ام آر آی می‌توانند مشکلات مربوط به دیسک مفصل را نشان دهد. آرتروسکوپی مفصل گیجگاهی فکی گاهی در تشخیص اختلال مفصل گیجگاهی فکی (tmj) استفاده می‌شود. در طی آرتروسکوپی مفصل گیجگاهی فکی، پزشک یک لوله نازک کوچک (کانولا) را به فضای مفصلی وارد می‌کند، سپس یک دوربین کوچک (آرتروسکوپ) برای مشاهده منطقه و برای کمک به انجام تشخیص وارد می‌شود.

درمان‌های ارتودنسی و غیر ارتودنسی


درمان‌های-ارتودنسی-و-غیر-ارتودنسی-درد-مفصل-گیجگاهی-فک

در برخی موارد علائم اختلالات مفصل گیجگاهی فکی ممکن است بدون درمان مفصل گیجگاهی فک از بین بروند. اگر علائم همچنان ادامه دارد، پزشک ممکن است انواع گزینه‌های درمانی را توصیه کند. در اغلب موارد ترکیبی از درمان‌ها انجام می‌شود.

داروها

در کنار سایر درمان‌های غیر جراحی، گزینه‌های دارویی ممکن است به کاهش درد ناشی از اختلالات و التهاب مفصل گیجگاهی فک کمک کنند.

  •  تسکین دهنده درد و ضد التهاب: اگر داروهای ضد درد برای تسکین درد مفصل گیجگاهی فکی کافی نباشند، پزشک یا دندانپزشک شما ممکن است داروهای ضد درد قوی‌تری را تجویز کند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن (ادویل، موترین، سایر داروهای مشابه)، گزینه‌های اصلی درمان هستند.
  •  داروهای ضد افسردگی تری سایکلیک: این داروها مانند آمیتریپتیلین اغلب برای درمان افسردگی استفاده می‌شوند، اما گاهی اوقات برای تسکین درد نیز تجویز می‌گردند.
  •  آرام بخش‌های عضلانی: این نوع از داروها گاهی برای چند روز یا چند هفته برای کمک به کاهش درد ناشی از اختلالات مفصل گیجگاهی فکی استفاده می‌شوند.

درمان‌های غیردارویی

درمان‌های غیردارویی برای اختلال مفصل گیجگاهی فکی شامل موارد زیر هستند:

  •  اسپلینت یا محافظ دندانی (تجهیزات اکلوسال): اغلب افراد مبتلا به درد فک می‌توانند از یک وسیله نرم یا سفت جهت محافظت از دندان خود استفاده کنند، اما دلیل مزایای این وسایل در درمان اختلال مفصل گیجگاهی فکی مشخص نیست.
  •  درمان فیزیکی: درمان فیزیکی ممکن است شامل اولتراسوند، حرارت مرطوب و یخ همراه با تمرین برای کشش و تقویت عضلات فک باشد.
  •  مشاوره: آموزش و مشاوره می‌تواند به شما در درک عوامل و رفتارهایی که درد شما را تشدید می‌کند، کمک کند تا بتوانید از انجام این عادات اجتناب کنید. این عادات می‌توانند شامل ساییدن دندان‌ها و یا دندان‌قروچه، کج کردن چانه یا گاز گرفتن ناخن‌ها باشند.

عمل جراحی یا سایر روش‌ها

هنگامی که روش‌های دیگر در درمان اختلال مفصل گیجگاهی فکی مفید نباشند، پزشک شما ممکن است روش‌های دیگری را پیشنهاد کند:

  •  آرتروسنتز: آرتروسنتز یک روش حداقل تهاجمی است که شامل قرار دادن سوزن‌های کوچک در مفصل می‌شود تا مایع بتواند از طریق مفصل جریان یابد و ضایعات و محصولات التهابی دفع شوند.
  •  تزریق: در بعضی افراد تزریق کورتیکواستروئید به مفصل ممکن است مفید باشد. گاهی اوقات سم بوتولینوم نوع A (بوتاکس، سایر برندها) به عضلات فک که برای جویدن استفاده می‌شود تزریق می‌شود. تزریق این مواد ممکن است درد ناشی از اختلالات مفصل گیجگاهی فکی را کاهش دهد.
  •  آرتروسکوپی مفصل گیجگاهی فکی: در برخی موارد، جراحی آرتروسکوپی می‌تواند برای درمان انواع مختلف اختلالات مفصل گیجگاهی فکی به عنوان یک عمل جراحی باز موثر باشد. یک لوله کوچک نازک (کانولا) در فضای مفصل قرار می‌گیرد، سپس آرتروسکوپ وارد می‌شود و برای انجام عمل جراحی از ابزارهای کوچک جراحی استفاده می‌شود. آرتروسکوپی مفصل گیجگاهی فکی دارای خطرات و عوارض کمتر از جراحی باز مفصل است، اما بعضی از محدودیت‌ها را نیز دارد.
  •  کندیلوتومی اصلاح شده: کندیلوتومی اصلاح شده مفصل گیجگاهی فکی از طریق عمل جراحی مندیبل به طور غیر مستقیم مفصل گیجگاهی فکی را هدف قرار می‌دهد. این نوع عمل جراحی ممکن است برای درمان درد و قفل شدگی فک مفید باشد.
    جراحی باز مفصل: اگر درد فک شما با درمان‌های محافظه کارانه‌تر از بین نرفت و به نظر می‌رسید که یک مشکل ساختاری در مفصل ایجاد شده است، پزشک یا دندانپزشک شما ممکن است عمل جراحی باز مفصل (آرتروتومی) را برای ترمیم یا جایگزینی مفصل پیشنهاد کند. با این حال، عمل جراحی باز مفصل خطرات بیشتری نسبت به سایر روش‌های جراحی دارد، در نتیجه باید با دقت مورد توجه قرار گیرد و در خصوص جوانب مثبت و منفی آن با بیمار صحبت گردد.

درمان ارتودنسی

درمان-ارتودنسی

با وجود همه روش‌های درمانی اشاره شده توصیه اکثر پزشکان این است که در صورت وجود چنین مشکلی با مراجعه به دندان پزشک متخصص ارتودنسی و استفاده از روش‌های ارتودنسی و رفع ناهنجاری‌های فک و دندان می‌توان عوارض ناشی از این مشکل را کاهش داد. یکی از مهم‌ترین مشکلات دندانی که سبب درد مفصل گیجگاهی فک می‌شود، ناهنجاری‌های بایت از جمله اوربایت، کراس بایت، آندربایت و اپن بایت است که می‌توان با درمان‌های ارتودنسی آن‌ها را رفع کرد. همچنین استفاده از محافظ دندانی می‌تواند در کاهش مشکل مفصل فک موثر باشد.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

Leave a Reply

Required fields are marked*